Labmedya - Laboratuvar ve Sağlık Gazetesi

Vaka raporuna göre hastaya ilk uygulamada 5 gram psilosibin içeren kurutulmuş mantar verildi. Uygulamanın ardından yoğun terleme, vücut sıcaklığında yükselme şüphesi ve uzun süren uyku benzeri bir durum ortaya çıktı. Yaklaşık 19 saat sonra ise hasta kendiliğinden konuşmaya başladı ve geçmiş yaşamına ilişkin anılarını saatler boyunca anlattı. Takip eden günlerde yürüme, kendi başına giyinme, sosyal iletişim ve mesane kontrolü gibi alanlarda iyileşmeler bildirildi. Bazı değişikliklerin haftalar boyunca devam ettiği, yaklaşık bir ay sonra gerçekleştirilen ikinci uygulamanın ardından da konuşma ve duygusal ifade becerilerinde ek değişiklikler gözlendiği aktarıldı.

Psilosibin, beyindeki serotonin 5-HT2A reseptörleri üzerinden etki gösteren psikoaktif bir madde. Önceki araştırmalar, bu maddenin beyin ağları arasındaki iletişimi geçici olarak değiştirebildiğini ve bazı deneysel modellerde nöroplastisiteyle ilişkili süreçleri etkileyebildiğini gösteriyor. Vaka raporunun yazarları, ileri evre nörodejenerasyonda tamamen kaybolduğu düşünülen bazı işlevsel kapasitelerin belirli koşullarda geçici olarak yeniden erişilebilir hale gelebileceği ihtimalini tartışıyor. Ancak hastada yeni sinir bağlantılarının oluştuğunu veya kaybedilmiş beyin dokusunun yeniden geliştiğini gösteren doğrudan bir ölçüm yapılmadı.

Araştırmanın en önemli sınırlaması yalnızca tek bir hastayı kapsaması ve kontrol grubunun bulunmaması. Ayrıca Alzheimer tanısı biyolojik belirteçlerle doğrulanmadığı için başka nörodejeneratif süreçlerin katkısı tamamen dışlanamıyor. Gözlenen değişikliklerin doğrudan psilosibinden kaynaklandığı, başka hastalarda tekrarlanabileceği veya uzun vadede sürdürülebileceği henüz bilinmiyor. Uygulama sırasında ortaya çıkan fizyolojik belirtiler de özellikle yaşlı ve sağlık sorunları bulunan kişiler açısından güvenlik endişeleri oluşturuyor. Bu nedenle psilosibin Alzheimer için kanıtlanmış veya onaylanmış bir tedavi değil. Bulguların asıl önemi, ileri evre demansta bazı işlevlerin geçici olarak yeniden ortaya çıkıp çıkamayacağına ilişkin daha kontrollü bilimsel araştırmalar için yeni bir soru oluşturması.

Kaynak: https://www.frontiersin.org/journals/neuroscience/articles/10.3389/fnins.2026.1813281/full