Labmedya - Laboratuvar ve Sağlık Gazetesi

Araştırmacılar, genellikle altı yaşından önce tanı alan çocukların erken dönemde daha belirgin davranışsal zorluklar gösterdiğini, ancak bu sorunların zamanla daha yönetilebilir hale gelebildiğini belirtiyor. Buna karşılık, daha geç yaşta tanı alan bireylerde davranışsal güçlüklerin ilerleyen yıllarda artış gösterebildiği ve depresyon ya da travma sonrası stres bozukluğu gibi ruh sağlığı sorunlarının daha sık görülebildiği ifade ediliyor.

Çalışmada ayrıca erken ve geç tanı alan bireylerin genetik profillerinin de farklılık gösterdiği tespit edildi. Geç tanı alan bireylerin bazı genetik özellikleri, Attention deficit hyperactivity disorder ile ortaklık gösterebiliyor. Bu durum, otizm ile dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğunun bazı vakalarda neden birbirine karıştırılabildiğini açıklayabilir.

Araştırmacılar, otizmin yalnızca iki alt tipe ayrılabilecek bir durum olmadığını vurguluyor. Aksine, farklı gen kombinasyonlarının etkisiyle şekillenen geniş bir spektrumdan söz ediliyor. Bu da belirtilerin ve bireysel deneyimlerin oldukça çeşitlilik göstermesine neden oluyor.

Uzmanlar ayrıca kültürel faktörlerin, sağlık hizmetlerine erişimin, cinsiyetin, damgalanmanın ve etnik kökenin tanı sürecinde önemli rol oynadığını belirtiyor. Bu nedenle otizmin anlaşılması ve desteklenmesi, yalnızca biyolojik değil sosyal boyutları da dikkate alan bütüncül bir yaklaşım gerektiriyor. Araştırma Nature dergisinde yayımlandı.

KAYNAK:https://www.nature.com/articles/s41586-025-09542-6?utm_sourc