Labmedya - Laboratuvar ve Sağlık Gazetesi

Araştırmacılar, insan lanosterol sentaz enziminin üretim talimatlarını taşıyan mRNA'yı özel lipid nanopartiküllerinin içine yerleştirdi. Amaç, bu mRNA'nın göz merceğindeki hücrelere ulaşmasını sağlayarak lanosterol sentaz üretimini ve dolayısıyla mercekteki lanosterol seviyesini yükseltmekti. Lanosterol, merceğin şeffaflığında rol oynayan kristalin proteinlerinin anormal biçimde kümelenmesini azaltabilecek potansiyel bir molekül olarak uzun süredir araştırılıyor.

Deneyler iki farklı sıçan katarakt modelinde gerçekleştirildi. Araştırmacılar farklı göz içi uygulama yollarını karşılaştırdı ve ön kamaraya yapılan enjeksiyonun göz merceğinde daha seçici ve uzun süreli protein üretimi sağladığını bildirdi. Tedavi edilen sıçanlarda mercekte lanosterol sentaz ve lanosterol düzeyleri yükselirken, mercek bulanıklığında belirgin iyileşme gözlendi. Araştırmacılar ayrıca kullanılan yeni lipid nanopartiküllerin mRNA taşıma kapasitesinin karşılaştırılan klinik LNP sisteminden yedi kattan fazla yüksek olduğunu bildirdi.

Ancak bu sonuçlar “katarakt ameliyatına artık gerek kalmayacak” veya “katarakt göz damlasıyla tedavi edildi” anlamına gelmiyor. Çalışma yalnızca hayvan modellerinde gerçekleştirildi ve kullanılan en başarılı yöntem göz içine enjeksiyon gerektiriyordu. Araştırmacılar da insanlara geçmeden önce primat çalışmaları dahil daha kapsamlı araştırmalar gerektiğini vurguluyor. Bugün ciddi görme kaybına yol açan kataraktın standart tedavisi hâlâ cerrahi; fakat çalışma, gelecekte kataraktın bulanıklaşmış merceği değiştirmek yerine merceğin biyokimyasını hedefleyen tedavilerle kontrol edilip edilemeyeceğine dair dikkat çekici bir araştırma yolu açıyor.

Kaynak: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/30995622/