Labmedya - Laboratuvar ve Sağlık Gazetesi

Cell dergisinde yayımlanan ve geniş yankı uyandıran bir araştırmaya göre, özellikle susuzluk çeken veya gövdesi kesilen bitkiler, insanların işitme sınırının çok üzerinde, yüksek frekanslı sesler yayıyor. Bilim dünyasında büyük heyecan yaratan bu bulgu, bitkilerin çevresiyle sandığımızdan çok daha dinamik bir etkileşim içinde olduğunu gösteriyor.

Bu seslerin oluşum mekanizması, bitkinin su taşıma sistemindeki fiziksel değişimlere dayanıyor. Bilimsel olarak "kavitasyon" adı verilen bu süreçte, bitkinin damarlarında su akışı kesintiye uğradığında hava kabarcıkları oluşuyor ve bu kabarcıkların patlamasıyla ultrasonik ses dalgaları yayılıyor. Yani bitkiler bu sesleri bilinçli bir iletişim çabasıyla değil, fiziksel bir stres tepkimesi sonucunda çıkarıyor. Ancak ortaya çıkan bu "tıkırtı" benzeri sesler, dışarıdan bir tür "mikro çığlık" etkisi yaratıyor.

Araştırmanın en çarpıcı yönü ise bu seslerin ekosistemdeki diğer canlılar tarafından algılanma potansiyeli. İnsan kulağının duyamadığı bu frekansları, bazı böcek türlerinin ve küçük memelilerin işitebildiği tahmin ediliyor. Gelecekte bu ses teknolojisinin tarımda devrim yaratabileceği öngörülüyor; tarlalara yerleştirilecek özel mikrofonlar sayesinde bitkilerin susuz kaldığı anında tespit edilebilecek. Sessiz sandığımız doğa, aslında kendi içinde yüksek frekanslı bir veri akışı barındırıyor.

KAYNAK:https://www.cell.com/cell/fulltext/S0092-8674(23)00262-3