Labmedya - Laboratuvar ve Sağlık Gazetesi

Araştırmacılar deneylerde yaşlandırılmış PVC mikroplastikleri içeren düşük bulanıklıklı sentetik su kullandı. Moringa tohumlarından hazırlanan tuzlu ekstrakt doğal bir koagülant olarak suya eklendi. Tohumlardaki bileşenler küçük parçacıkların bir araya gelerek daha büyük kümeler oluşturmasına yardımcı oluyor; böylece mikroplastiklerin filtrasyonla sudan ayrılması kolaylaşıyor. En uygun koşullarda litre başına 30 miligram moringa tohumu ekstraktıyla yüzde 98,5 mikroplastik giderimi elde edildi.

Araştırmada moringa, su arıtımında yaygın kullanılan alüminyum sülfatla da karşılaştırıldı. Alüminyum sülfat aynı koşullarda yüzde 98,7 giderim sağlarken moringa ekstraktı yüzde 98,5 ile oldukça yakın bir performans gösterdi. Üstelik moringa temelli sistem daha geniş bir pH aralığında etkili olabildi. Bununla birlikte ekstraktın sudaki çözünmüş organik karbon miktarını artırması gibi çözülmesi gereken bazı teknik sorunlar da tespit edildi.

Bu sonuçlar “moringa tohumu kirli suyu doğrudan içilebilir hale getiriyor” anlamına gelmiyor. Deneyler kontrollü laboratuvar koşullarında, belirli büyüklükteki yaşlandırılmış PVC mikroplastikleri üzerinde gerçekleştirildi. Gerçek içme suyunda farklı boyutlarda ve farklı polimerlerden oluşan mikroplastikler ile çok sayıda başka kirletici aynı anda bulunabiliyor. Yine de çalışma, bitkilerden elde edilen doğal koagülantların gelecekte daha sürdürülebilir su arıtma sistemlerinin geliştirilmesinde kullanılabileceğine dair güçlü bir araştırma alanı ortaya koyuyor.

Kaynak: https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC12878436/