Labmedya - Laboratuvar ve Sağlık Gazetesi

Elde edilen bulgular dikkat çekici: Ebeveynlerin aşırı derecede müdahil olduğu durumlarda, çocuk ve gençlerde anksiyete ve depresyon seviyelerinin belirgin şekilde daha yüksek olduğu gözlemlendi. Bu ilişki, farklı toplumlar ve örneklemler arasında tutarlı bir biçimde tekrarlandı.

Uzmanlara göre bu durumun temelinde, bireyin psikolojik özerklik geliştirme süreci yatıyor. Gelişim psikolojisinde önemli bir yer tutan Öz-Belirleme Kuramı, bireyin sağlıklı bir ruh haline sahip olması için özerklik ve yeterlilik duygularının kritik olduğunu vurguluyor. Ancak ebeveynlerin sürekli devreye girerek sorunları çözmesi, çocukların kendi karar alma ve başa çıkma becerilerini geliştirmesini engelleyebiliyor.

Bu durum, ilerleyen yaşlarda stresle başa çıkma kapasitesini de zayıflatabiliyor. Kendi başına problem çözme deneyimi sınırlı olan bireyler, zorluklarla karşılaştıklarında daha kırılgan bir psikolojik yapı sergileyebiliyor.

Araştırma ayrıca kültürel farklılıkların da önemli bir rol oynadığını ortaya koydu. Kolektivist toplumlarda ebeveyn müdahalesi bazı durumlarda “destek” veya “ilgi” olarak algılanabilirken, bireyci toplumlarda bu durum daha çok “baskı” veya “müdahale” olarak değerlendirilebiliyor. Bu da aşırı ebeveynliğin etkilerinin toplumdan topluma değişebileceğini gösteriyor.

KAYNAK:https://www.mdpi.com/2076-328X/15/9/1235?utm