Labmedya - Laboratuvar ve Sağlık Gazetesi

Bilimsel araştırmalar, bebeklerin şefkatli ve işbirliğine yatkın bireylere karşı doğal bir çekim hissettiğini net bir şekilde gösteriyor. Bununla birlikte, bencil, tehditkar veya gizli agresif özellikler taşıyan kişilere karşı son derece keskin ve ölçülebilir bir kaçınma reaksiyonu veriyorlar. Bu çarpıcı yetenek, çocukların insan doğasını yetişkinlerin sosyal maskelerine takılmadan, çok daha önyargısız ve yalın bir biçimde okuyabildiğini ortaya koyuyor.

Nörolojik düzeyde çalışan bu koruma mekanizması; bebeklerin anlık huzursuzluk hali, göz temasından ısrarla kaçınması veya fiziksel olarak şiddetle geri çekilmesiyle dışa vuruluyor. Çocuğunuz belirli bir kişinin kucağındayken veya onunla aynı ortamdayken açıklanamaz bir şekilde ağlıyorsa, aslında sizin sosyal nezaket kuralları gereği fark edemediğiniz mikro mimikleri ve gizli tehlike sinyallerini zihninde işliyor oluyor. Bebeklerin beyni, yetişkinlerin gözden kaçırdığı en ufak davranışsal değişimleri bile yakalayacak kapasitede çalışıyor.

İnsan sinir sistemi, evrimsel süreç boyunca tehlikeli niyetleri tespit etmek üzere kodlanmıştır. Bu nedenle, henüz konuşamayan bir çocuğun filtresiz tepkileri son derece isabetli bir sosyal barometre kabul ediliyor. Uzmanlar, bebeklerin yabancılara karşı gösterdiği bu ani ve yoğun tepkilerin basit bir "huysuzluk" veya "yabancılama" olarak geçiştirilmemesi gerektiği konusunda uyarıyor. Ebeveynlerin bu derin evrimsel içgüdülere güvenmesi, çocukları için en güvenli sosyal çevreyi inşa etmelerine olanak tanıyan paha biçilemez bir avantaj sağlıyor.

Kaynak:https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S2352250X17301227